getooid met liefdesperikelen
gekerfd op zonnige dagen
Nu als toonbank
Voor de eenzaamheid
zij
tuurt naar het onverwachtse
bezeten naar contact
Rug gebogen
ellebogen rustend
op gekruiste benen
Haar haren wijzen de wind
verweven met rook
uit haar mond
De peuk wordt gedoofd
met stampende voeten
ze is het beu
het alledaagse
