In de verte
raast een trein
in het klinkend glas
van een spooroverslag.
Wazig door nevel
oeverloos stil
als steriel weerglans
glijdend
over het water.
Het aanzicht
doorzeefde me
tot vergiet,
tranen vallen.
De cadans van de trein
sterft uit
lost op
in een vreemde stilte
waar jij nu bent.
